Nothing but the feeling that matters..

Είναι τελικά πολύ περίεργο αλλα ορισμένα τραγούδια μένουν διαχρονικά μέσα μας..Όχι επειδή ανήκουν στην αντίστοιχη λίστα ή ως αναγκαία επιβράβευση ενός μεγάλου καλλιτέχνη..αλλά γιατί κάθε φορά που τα ακούμε νιώθουμε όπως κάθε φορά που μυρίζουμε το βρεγμένο χώμα..είναι η ίδια αποτυπωμένη αίσθηση όχι τόσο στα «ειδικά» κύτταρα για την όσφρηση μας όσο σ’αυτά που συνδέουν τη νοσταλγία με την ικανοποίηση για την επαναλαμβανόμενη ίδια εμπειρία.

Προσωπικά, ταξιδεύω κάθε φορά στα ίδια μέρη ακούγοντας τραγούδια όπως το Nothing else Matters..

Η μουσική του επένδυση με τα σόλο της κιθάρας και τα λιγοστά αλλα αρκετά για να περάσουν το νόημα λόγια είναι ο καλύτερος συνδυασμός για να κάνεις το ίδιο ταξίδι με τον ίδιο κάθε φορά προορισμό αλλάζοντας μόνο τις ενδιάμεσες στάσεις.

Aυτή η αίσθηση με έχει κυριέψει από το μεσημέρι..Άρα (καταιγισμός ασυνάρτητων σκέψεων:)

  • γιατί αυτή η τόσο μεθοδευμένη προσπάθεια για να συντονιστούμε με ένα στάνταρ τρόπο σκέψης;
  • τελικά χρησιμοποιούμε όσες οκάδες λογική διαθέτουμε ή ενστικτωδώς παρεμβαίνουμε ώστε να την περιορίσουμε;;

Αφού στο τέλος το mixarisma των σκέψεων μας αποδεικνύει νικητή πάλι το συναίσθημα…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: