Όπου θ –>βάλτε σ (όχι πάντα)

Είναι αλήθεια ότι έχω βαρεθεί τουθ θυμβατικούθ ανθρώπουθ..που κινούνται θτην ίδια ευθεία, μη τυχόν και παρεκκλίνουν από τη μία και μοναδική κατεύθυνθη τηθ μάζαθ..είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κάνουν πάντα τιθ ίδιεθ θυμβατικέθ ερωτήθειθ..περιμένονταθ θυνήθωθ και θυμβατικέθ απαντήθειθ, χωρίθ να νοιαθτούν για το τι θου έχουν προκαλέθει εθένα αυτά τα θτάνταρ γι’αυτούθ παραδείγματα ζωήθ..

κι εκεί που μ’έχει πιάθει η μεγάλη θτεναχώρια για τη μη θυμβατότητα μου με τουθ υπόλοιπουθ παρατηρώ κάτι θήμερα θτο δρόμο που μου ανοίγει μια χαραμάδα ελπίδαθ γενικά..ότι δεν έχει χαθεί τελείωθ η ευγένεια από αυτή τη χώρα..Η κίνηθη ενόθ κυρίου να βοηθήθει μια κυρία που δυθκολευόταν να περπατήθει θτο πεζοδρόμιο εξαιτίαθ των ατελείωτων «διευκολυντικών» έργων του δήμου..κι η ευκολία που το έκανε..θαν να ήταν η επόμενη κίνηθη θτη χορογραφία τηθ πορείαθ του με έκανε να χαμογελάθω..και να πάθψω να θκέφτομαι την επικείμενη απώλεια του «θ» μου..

Επιτέλουθ θτη χώρα όπου το» ευχαριθτώ-παρακαλώ» τείνει να εξαφανιθτεί από το λεξιλόγιο μαθ , οι ατομικέθ ενέργειεθ μερικών δίνουν το θτίγμα για έναν θυνεχιζόμενο αγώνα επιβολήθ τηθ ανθρωπιάθ!!

επιτέλουθθθθθθθθ…ς!!

2 Σχόλια to “Όπου θ –>βάλτε σ (όχι πάντα)”

  1. Για να υπερθεματίσω, σε μια κοινωνική καθημερινότητα, όπου η ευγένεια θεωρείται κάτι ανάμεσα σε αδυναμία, μαλθακότητα και μαλακία (sic), τέτοιες ατομικές δράσεις που περιγράφεις, δείχνουν το δρόμο για μια συλλογική συνείδηση με αξιακό περιεχόμενο που πρέπει να επιδιώξουμε.
    Για να αντιλογίσω, από μόνες τους αυτές οι δράσεις δεν οδηγούν (δυστυχώς) σε διαμόρφωση αντίστοιχων αξιών. Το πρόβλημα είναι, ότι αν η ευγένεια είναι επιφανειακή, τότε καταλήγουμε σε αγγλικά πρότυπα συμπεριφοράς (σε σκοτώνω και σου λέω sorry ας πούμε)ή σε λογικές φιλανθρωπίας.
    Το ζητούμενο είναι η καθιέρωση της ευγενικής συμπεριφοράς όχι ως εικόνα του εαυτού μας, αλλά ως στοιχείο της αντίληψής μας για τους συνανθρώπους μας.

  2. Έχεις δίκιο για το ότι πρέπει να καθιερωθεί η ευγενική συμπεριφορά ως συνειδητή πράξη αποδοχής και κατανόησης του ότι δεν είμαστε μόνοι μας και πρέπει να σεβόμαστε και τους άλλους.
    Αλλά εύχομαι κι ελπίζω ότι το περιστατικό στο οποίο αναφέρομαι ήταν κάτι το αληθινό..Επιφανειακή είναι συνήθως η μετέπειτα ενδόμυχη μας επιβράβευση τέτοιων περιστατικών που εκφράζεται με το νεύμα του κεφαλιού..Δυστυχώς κοροιδεύουμε τον ίδιο μας τον εαυτό με το να επικροτούμε μόνο μ’αυτόν τον τρόπο τέτοιες πράξεις, αντί να προσπαθήσουμε να τις υιοθετήσουμε.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: